Zondagen
februari 24, 2013
Zondagen maken me triest. Ze maken iets bij me los waardoor ik tegen een uur of vijf overmand word door een zekere melancholie. Vooral over dingen waar ik spijt van heb. Spijt van ruzies, van gemiste kansen, van stukgelopen dingen. Hoewel ik weet dat die me maken tot wie ik vandaag ben, toch zou ik maar al te graag een gedachtenschraper hebben. Een klein spateltje om de gedachten die me achtervolgen los te maken. Om ze chirurgisch te verwijderen en los te laten.
Loslaten, nog zo iets dat ik niet kan. Nochtans zou ik moeten of het zal maar moeilijk lukken om opnieuw licht te ademen. Ademen zonder het gevoel te hebben dat het gewicht van het verleden op mijn schouders rust.
Ooit, liefste dames en heren, komt er een tijd dat ik opnieuw luchtig schrijf en jullie niet in een halve depressie duw. Alleen nu even niet, geef me nog wat tijd.
Ik zag onlangs deze. Je bericht deed er me meteen aan denken. http://www.fabuleus.be/cgi-bin/F.cgi?a=p&id=1031
Neem je tijd Tess, verwerk, rust, geniet van kleine dingen en geef een plaats wat een plaats nodig heeft. Alles komt goed, écht waar!
Heel eerlijk, authenthiek & oprecht wat je zo schrijft. Grotendeels herkenbaar ook , nog het meest dat loslaten, alhoewel hier een beetje anders. Knap vind ik het als mensen op hun blog, zomaar op het wereldwijde web te grabbel iets van die niet-zo vanzelfsprekende- echtheid van het leven “durven” schrijven ! Zulke mensen zijn mijn échte helden van de dag ! Of misschien eerder de engel van de dag ! Oeps, het is er uit : mijn waardering heb je !
LIeve groet Carla
Ik heb er een jaar over gedaan om het te aanvaarden/verwerken.
zondagen maken ook dat gevoel bij mij los, laat het maar komen
Ja, zondagen hebben zoiets raars. Winters ook. Maar daar is de lente bijna. Een een verleden kan loodzwaar wegen, soms alleen maar zwaarder met de jaren. Misschien kan een goede psycholoog je helpen om je van de overtollige bagage en negatieve gedachten te bevrijden?
zondagen kunnen idd triest zijn.
maar op een dag zijn ze weer mooi. als de zon begint te schijnen en er weer plaats komt voor nieuwe gedachten. en dat gebeurt altijd.
de Duisters hebben daar een woord voor: voor het melancholisch gevoel dat je op een zondag rond 4u voelt.. Ik word er zelf erg rusteloos van maar het is dus blijkbaar gewoon – wat me dan weer het gevoel geeft dat ik maar ordinair ben.. ach, soms heb je een dipje, soms een topje